Mazowsze dokupuje teren przy menonickim domu modlitw

Samorząd województwa mazowieckiego powiększa teren wokół zabytkowego domu modlitwy Mennonitów w Nowym Wymyślu koło Gąbina. Zakup kolejnej działki pozwoli na pełniejsze zagospodarowanie przestrzeni przy unikatowym obiekcie i jego włączenie w rozwijający się Szlak Osadnictwa Olenderskiego.

Samorząd Mazowsza podpisał akt notarialny zakupu kolejnej działki sąsiadującej z dawnym domem modlitwy Mennonitów w Nowym Wymyślu. To następny etap działań mających na celu zabezpieczenie i właściwe udostępnienie zabytku, który od 2022 roku jest własnością województwa mazowieckiego, po przekazaniu go przez gminę Gąbin.

Pierwotna nieruchomość, na której znajduje się obiekt, okazała się niewystarczająca do jego funkcjonowania i planowanej rewitalizacji. W 2023 roku Mazowsze zakupiło pierwszą dodatkową działkę, umożliwiającą dojazd do zabytku. Teraz pozyskano kolejną, dzięki której możliwe będzie kompleksowe zagospodarowanie przestrzeni wokół historycznego domu modlitwy.

– Działamy konsekwentnie, bo zależy nam na odpowiednim zabezpieczeniu i przywróceniu znaczenia temu miejscu. To jeden z nielicznych zachowanych w Polsce menonickich domów modlitwy. Chcemy, by odzyskał dawny blask i służył mieszkańcom oraz turystom – podkreśla marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik.

Opiekę nad obiektem sprawuje Muzeum Mazowieckie w Płocku, a bezpośrednio jego filia – Skansen Osadnictwa Nadwiślańskiego w Wiączeminie Polskim. Po zakończeniu prac konserwatorskich i rewitalizacji dom modlitwy stanie się ważnym punktem Szlaku Osadnictwa Olenderskiego, prezentującego dziedzictwo menonitów i osadników olenderskich w Dolinie Środkowej Wisły.

– To miejsce ma ogromną wartość historyczną i symboliczną. Po zakończeniu prac chcemy, aby stało się przestrzenią spotkań, edukacji i kultury, żywą opowieścią o ludziach, którzy przez pokolenia współtworzyli nadwiślański krajobraz – zaznacza Leonard Sobieraj, dyrektor Muzeum Mazowieckiego w Płocku.

Dom modlitwy Mennonitów w Nowym Wymyślu został wzniesiony w 1864 roku z inicjatywy lokalnej społeczności, przy wsparciu najbogatszego mieszkańca wsi Michaela Lotera. Budynek, wykonany z cegły na kamiennej podmurówce, jest wpisany do rejestru zabytków województwa mazowieckiego i stanowi cenne świadectwo olenderskiego dziedzictwa kulturowego regionu. Po burzliwych losach w czasie obu wojen światowych oraz późniejszym użytkowaniu m.in. jako klub i magazyn, obiekt ma dziś szansę na nowe życie w roli miejsca pamięci i kultury.