[ZDJĘCIA] 71 lat temu Pałac Kultury i Nauki po raz pierwszy otworzył swoje wnętrza dla zwiedzających

Dokładnie 71 lat temu, 22 lipca 1955 roku, Pałac Kultury i Nauki po raz pierwszy otworzył swoje wnętrza dla zwiedzających. Zainteresowanie nowym gmachem było ogromne – tylko pierwszego dnia odwiedziło go 20 tys. osób. Tego samego dnia rozpoczęły działalność instytucje, które przez kolejne dekady współtworzyły kulturalne, edukacyjne i sportowe życie Warszawy.

Formalne przekazanie Pałacu Kultury i Nauki im. Józefa Stalina społeczeństwu polskiemu nastąpiło 21 lipca 1955 roku. Dzień później, w przypadającą wówczas rocznicę ogłoszenia Manifestu PKWN, gmach udostępniono publiczności.

W Sali Kongresowej odbyła się uroczysta akademia z udziałem delegacji rządowych państw bloku wschodniego i Związku Radzieckiego. Na widowni zgromadziło się około 3 tys. osób. Jeszcze większe zainteresowanie wzbudziła możliwość obejrzenia wnętrz nowego budynku – pierwszego dnia jego progi przekroczyło 20 tys. zwiedzających. 

Pałac od początku miał skupiać w jednym miejscu instytucje związane z kulturą, nauką, edukacją, rozrywką i sportem. Jeszcze przed oficjalnym otwarciem swoje siedziby otrzymały tam między innymi Teatr Domu Wojska Polskiego, Teatr Kukiełkowy „Lalka” oraz Muzeum Techniki. 

22 lipca uroczyście zainaugurowano również działalność Pałacu Młodzieży. Z tej okazji wystąpiły dziecięce i młodzieżowe zespoły z różnych części kraju. Działalność znajdującej się w kompleksie pływalni rozpoczęły międzyszkolne zawody pływackie.

Basen należał wówczas do najnowocześniejszych tego rodzaju obiektów. Pływalnia z wieżą i trampolinami do skoków szybko stała się ważnym miejscem szkolenia młodych sportowców. Podczas uroczystości związanych z otwarciem obiektu prezentowano również skoki do wody. 

Ważnym wydarzeniem artystycznym była prapremiera „Krzesiwa” według baśni Hansa Christiana Andersena. Spektakl Teatru „Lalka” przygotowano w opracowaniu Hanny Januszewskiej i reżyserii Jana Wilkowskiego. Premiera odbyła się dokładnie 22 lipca 1955 roku. 

Z powstaniem gmachu wiązała się także odznaka „Budowniczy Pałacu Kultury i Nauki im. J. Stalina”. Prezydium Rządu ustanowiło ją 28 maja 1955 roku jako wyróżnienie dla osób, które przyczyniły się do realizacji inwestycji. Otrzymywali ją polscy i radzieccy robotnicy, inżynierowie, projektanci, technicy oraz pracownicy instytucji uczestniczących w budowie. 

Odznaka miała złote obramowanie, niebieskie tło i białą sylwetkę Pałacu. Po bokach umieszczono lata budowy – 1952 i 1955. Wyróżnienie noszono po lewej stronie piersi, między innymi podczas świąt państwowych, akademii i oficjalnych uroczystości. 

Gmach wzniesiono w rekordowym tempie. Budowa rozpoczęta w maju 1952 roku trwała 1175 dni i zakończyła się 21 lipca 1955 roku. Przy pracach zatrudniono około 3,5 tys. robotników radzieckich i 4 tys. polskich. 

Pałac ma 46 kondygnacji, w tym dwie podziemne. Obecnie, wraz ze wspornikiem antenowym dodanym do iglicy w 1994 roku, osiąga wysokość 237 metrów. W momencie otwarcia był drugim najwyższym budynkiem w Europie. 

Łączna powierzchnia jego elewacji przekracza 105 tys. metrów kwadratowych. Fasada została pokryta ceramicznymi spiekami wyprodukowanymi specjalnie dla Pałacu w fabryce na Uralu. Powierzchnia użytkowa wnętrz wynosi około 110 tys. metrów kwadratowych, a kubatura całego kompleksu około 815 tys. metrów sześciennych. 

Po 71 latach w Pałacu nadal działają teatry, muzea, instytucje naukowe, kino, Pałac Młodzieży oraz taras widokowy znajdujący się na 30. piętrze, na wysokości 114 metrów. Gmach pozostaje jednym z najczęściej odwiedzanych i najbardziej rozpoznawalnych obiektów stolicy.