Wiadomość, która wstrząsnęła sceną

Środowisko teatralne żegna Piotra Cieplaka – reżysera, nauczyciela i wieloletniego mistrza wielu pokoleń aktorów. Warszawska Akademia Teatralna poinformowała w niedzielę o jego śmierci, podkreślając, że wraz z odejściem wykładowcy uczelnia traci nie tylko wybitnego twórcę, lecz także człowieka, który potrafił łączyć wrażliwość z humorem i cierpliwą obecnością przy studentach.

W opublikowanym wpisie wspólnota akademicka zaznaczyła, że Cieplak był jedną z osób, które współtworzyły tożsamość szkoły: „Był dla nas życzliwym przewodnikiem i artystą o niezwykle klarownej wizji. Dziękujemy za wszystkie rozmowy, lekcje i lata współpracy”.

Od Częstochowy po Narodowy – droga artystyczna

Piotr Cieplak urodził się w 1960 roku w Częstochowie. Ukończył warszawski Wydział Wiedzy o Teatrze, a następnie reżyserię w krakowskiej PWST. Sceniczną przygodę rozpoczął w 1989 roku, przygotowując debiutancki spektakl w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu. W kolejnych latach budował swoją pozycję w teatrach wrocławskich i warszawskich, m.in. w Teatrze Dramatycznym oraz Powszechnym.

W latach 1996–1998 kierował artystycznie stołecznym Teatrem Rozmaitości, a od 2014 roku był etatowym reżyserem Teatru Narodowego. To tam powstały jedne z jego najgłośniejszych przedstawień: Elementarz, Wieczór Trzech Króli czy Czekając na Godota. Za swoją interpretację Beckettowskiego dramatu uhonorowano go w 2024 roku Nagrodą im. Cypriana Kamila Norwida.

Teatr jako przestrzeń odpowiedzialności

Cieplak wielokrotnie podkreślał, że teatr jest dla niego miejscem, w którym słowa mogą odzyskać wagę. Przy okazji pracy nad Czekając na Godota zwracał uwagę, że mimo upływu dziesięcioleci sztuka ta wciąż prowokuje do stawiania pytań o sens wyczekiwania, nadziei i bezradności.

W rozmowach powtarzał, że teatr nie ma konkurować z widowiskowością stadionów czy masowej rozrywki. Jego zdaniem scena powinna pozostać przestrzenią skupienia i dialogu – spotkania ludzi, którzy chcą czegoś więcej niż chwilowej sensacji.

Mistrz studentów i twórca telewizyjny

Oprócz pracy na scenie Cieplak z pasją zajmował się pedagogiką. W Akademii Teatralnej uczył przez wiele lat, stając się dla młodych adeptów sztuki autorytetem i towarzyszem ich pierwszych zawodowych prób.

W swoim dorobku miał także liczne realizacje telewizyjne, w tym adaptacje Wypraw krzyżowych, Słomkowego kapelusza, Snu srebrnego Salomei, Człowieka, który był Czwartkiem czy Opowiadań dla dzieci.

Nagrody i odznaczenia

Dorobek Cieplaka wielokrotnie doceniano – m.in. Paszportem „Polityki”, Nagrodą im. Zygmunta Hübnera, Grand Prix opolskich Konfrontacji Teatralnych, nagrodami Konrada Swinarskiego i Feliksa Warszawskiego. Wyróżniono go także Srebrnym, a w 2024 roku Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

red./PAP