Polak pracuje dla sztucznej inteligencji. „Trzeba mieć dużo cierpliwości”

W samym sercu Sztokholmu działa miejsce, które bardziej przypomina eksperyment społeczny niż zwykłą kawiarnię. Za ladą stoi człowiek, ale decyzje — od rekrutacji po zamówienia — podejmuje sztuczna inteligencja. W tej nietypowej rzeczywistości odnalazł się Kajetan, barista pochodzący ze Szczecina, który trafił tu nie przez przypadek, lecz wybór algorytmu.

Historia zaczyna się w Andon Labs, firmie operującej między Szwecją a San Francisco. To właśnie tam narodził się pomysł stworzenia kawiarni zarządzanej przez AI — projektu, który nie tylko testuje technologię, ale też stawia pytania o przyszłość pracy.

Kawiarnia Andon Cafe działa jak dobrze zaprogramowany organizm. „Mona” — tak nazwano cyfrową menedżerkę — nie ma ciała, nie stoi nad pracownikami i nie wita klientów przy wejściu. Jej obecność zdradza jedynie ekran, na którym można śledzić jej decyzje i aktywność. To ona odpowiada za wszystko: od formalności administracyjnych, przez menu i ceny, aż po logistykę dostaw.

To również Mona przeprowadziła rekrutację. Kajetan znalazł się wśród kilkudziesięciu kandydatów, których ocenił algorytm. Wygrał nie doświadczeniem w IT, lecz praktyczną znajomością pracy baristy i — jak się później okazało — cierpliwością.

Twórcy projektu nie ukrywają ambicji. Ich zdaniem sztuczna inteligencja wkrótce może odgrywać kluczową rolę w gospodarce — zatrudniać ludzi, zarządzać firmami i podejmować strategiczne decyzje. Andon Cafe ma być miejscem, gdzie te scenariusze można obserwować w praktyce.

Na cyfrowej tablicy klienci mogą zobaczyć nie tylko ideę projektu, ale też „życie” Mony w czasie rzeczywistym: historię jej działań, decyzji oraz stan budżetu, którym zarządza. Na start otrzymała 200 tysięcy koron — i to od niej zależy, jak te środki zostaną wykorzystane.

Co ciekawe, Mona występuje w dwóch „wersjach”. Jedna komunikuje się z klientami i odpowiada na pytania o menu, druga — bardziej zaawansowana — zarządza firmą i ma dostęp do wrażliwych danych. To celowy podział, który ma zapobiegać niekontrolowanemu ujawnianiu informacji.

Choć wizja brzmi futurystycznie, rzeczywistość bywa bardziej przyziemna. Kajetan przyznaje, że współpraca z AI wymaga nie tylko otwartości, ale też dużej dozy wyrozumiałości.

Mona potrafi być… dosłowna. Zdarzało się, że zamawiała produkty kompletnie nieprzydatne w kawiarni — jak 150 jajek czy konserwowe pomidory. Problemem bywa również jej „krótka pamięć”. Mimo wcześniejszych ustaleń potrafi poprosić pracownika o pokrycie wydatków z własnej kieszeni.

— Najważniejsza jest cierpliwość — mówi Kajetan. — Trochę jak w pracy z człowiekiem, który uczy się świata od nowa.

Jego wcześniejsze doświadczenia — zarówno w gastronomii, jak i w pracy z osobami wymagającymi wsparcia — okazały się bezcenne. To właśnie te kompetencje, a nie technologiczne obycie, mogły przesądzić o jego wyborze.

A kawa? Tu algorytm nie ma nic do zarzucenia. Cappuccino przygotowane przez Kajetana jest dopracowane w każdym detalu — a sprzedaż, zgodnie z logiką systemu, natychmiast trafia do cyfrowego bilansu dnia.

W Andon Cafe przyszłość nie jest abstrakcją. Ona już działa — czasem sprawnie, czasem chaotycznie, ale zawsze pod czujnym okiem… kodu.