Jubileuszowy finał z wielką muzyką. Dwa koncerty na zakończenie 50-lecia teatru

Dwoma koncertami „Muzyka teatralna minionego pięćdziesięciolecia” Teatr Dramatyczny w Płocku (Mazowieckie) zakończy w sobotę, 10 stycznia, obchody swego jubileuszu, które trwały cały ubiegły rok. Podczas muzycznych spektakli wystąpią Płocka Orkiestra Symfoniczna i aktorzy płockiej sceny.

Jak zapowiada Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku, koncerty „Muzyka teatralna minionego pięćdziesięciolecia” mają być „opowieścią o ludziach, ich artystycznych zmaganiach i emocjach”. Dwa muzyczne spektakle z udziałem Płockiej Orkiestry Symfonicznej im. Witolda Lutosławskiego oraz aktorów płockiej sceny odbędą się w sobotnie popołudnie i wieczór.

— Przypomniane zostaną evergreeny muzyczne z repertuaru płockiego Teatru, utwory, które przekroczyły granice pokoleń i subkultur minionego pięćdziesięciolecia — podkreśliła placówka, anonsując jubileuszowe wydarzenia.

Zaznaczyła przy tym, że w trakcie muzycznych przedstawień „nuty przeplatane będą skeczami opartymi na wybranych tekstach z polskiej i światowej dramaturgii, którymi inspirowała się w swojej 50-letnej historii płocka Melpomena”.

W programie koncertów „Muzyka teatralna minionego pięćdziesięciolecia” znalazły się utwory z 28 wydarzeń scenicznych, w tym z takich historycznych przedstawień jak „Mistrz i Małgorzata” Michaiła Bułhakowa w reżyserii Andrzeja Marii Marczewskiego z muzyką Tadeusza Woźniaka (premiera odbyła się 6 listopada 1981 r.) czy „Brat naszego Boga” Karola Wojtyły, także w reżyserii Andrzeja Marii Marczewskiego, z muzyką Marka Bilińskiego i Wojciecha Trzcińskiego (premiera 18 września 1982 r.).

Pojawią się jednocześnie utwory z późniejszych spektakli, jak „Dulska” na podstawie prozy Gabrieli Zapolskiej w reżyserii Adama Hanuszkiewicza i z muzyką Andrzeja Żylisa (premiera 12 maja 1996 r.) oraz „I znów jestem w Płocku” o postaci i twórczości urodzonego w tym mieście poety Władysława Broniewskiego, w reżyserii Marka Mokrowieckiego z muzyką Tadeusza Kocyby (premiera 7 grudnia 1997 r.).

Podczas koncertów usłyszeć będzie można również muzykę z przedstawień ostatnich lat, w tym kompozycje Marka Zalewskiego z „Lekkoducha” Jerzego Szaniawskiego w reżyserii Jana Tomaszewicza (premiera 7 października 2023 r.) oraz Krzysztofa Misiaka do „Udręki życia” Hanocha Levina w reżyserii Karola Suszki (premiera 11 listopada 2023 r.)

We wszystkich utworach, które znalazły się w repertuarze koncertów „Muzyka teatralna minionego pięćdziesięciolecia”, a do których nowe aranżacje opracował pianista i kompozytor Piotr Wrombel, Płocką Orkiestrę Symfoniczną im. Witolda Lutosławskiego poprowadzi dyrygentka Elżbieta Tomala-Nocuń.

Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku rozpoczął jubileusz 50-lecia 12 stycznia 2025 r. galą z udziałem aktorów oraz gościnnie Zespołu Pieśni i Tańca „Wisła”. Oprócz wspomnień był też pokaz teatralnych kostiumów autorstwa i w reżyserii Krzysztofa Małachowskiego z muzyką i wykonaniem Krzysztofa Misiaka oraz z choreografią Małgorzaty Fijałkowskiej, a wydarzeniu towarzyszyły instalacje wideo.

W trakcie obchodów, które trwały przez cały miniony rok, odbywały się spektakle, były też sesja naukowa, happening i odsłonięcie jubileuszowego muralu na jednym z wieżowców w Płocku.

Oficjalna inauguracja działalności Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego odbyła się 12 stycznia 1975 r. premierą „Krakowiaków i górali” Wojciecha Bogusławskiego w reżyserii pierwszego dyrektora i współzałożyciela placówki Jana Skotnickiego. Rodzicami chrzestnymi tej sceny zostało dwoje wybitnych aktorów: Ryszarda Hanin i Tadeusz Łomnicki.

Początkowo nazwa teatru brzmiała „Teatr Płocki - Ośrodek Kultury i Sztuki”. W 1980 r. placówka otrzymała obecną nazwę - Teatr Dramatyczny - oraz imię patrona Jerzego Szaniawskiego (1886-1970), dramaturga i pisarza. Od 1999 r. organem założycielskim płockiej sceny jest samorząd Mazowsza, który sfinansował przebudowę i modernizację obiektu w latach 2006-2008.

Podczas 50 lat Teatru Dramatycznego w Płocku im. Jerzego Szaniawskiego odbyło się prawie 390 premier.

Obecnie placówka ma trzy sceny: dużą, mieszczącą 402 widzów, kameralną dla 92 widzów i salę „Piekiełko” dla 60 widzów. Są tam także sala baletowa, garderoby oraz pracownie: krawieckie i modelatorsko-plastyczna, a także studio nagrań, pralnia, magazyny kostiumów i rekwizytów. Budynek jest w pełni dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Poza głównym gmachem teatr ma także stolarnię i magazyny na składowanie dużych dekoracji oraz materiałów do odzysku.

Pierwszą płocką sceną był Teatr Miejski utworzony w 1812 r. w dawnym Kościele św. Trójcy, który działał w tej siedzibie do 1940 r. Zabytkowy budynek teatru zburzyli Niemcy podczas II wojny światowej. Jego makietę odsłonięto w 2016 r. w pobliżu miejsca, gdzie działała scena, w czasach swego istnienia jedna z najstarszych tego typu stałych placówek w Polsce.