Wojna na wielu frontach

Bliski Wschód znów stanął na krawędzi. W poniedziałkowy poranek nad regionem unosił się nie tylko dym po nocnych eksplozjach, lecz także poczucie, że konflikt wchodzi w nową, znacznie groźniejszą fazę.

Rzecznik Sił Obronnych Izraela, generał Effie Defrin, poinformował, że „setki izraelskich samolotów” prowadzą jednoczesne uderzenia na cele w Iranie i Libanie. To jedna z największych skoordynowanych operacji lotniczych w ostatnich latach – demonstracja siły, która ma być jasnym sygnałem dla przeciwników Izraela: odpowiedź będzie natychmiastowa i wielowymiarowa.

Według Defrina, Izrael „walczy na wielu frontach jednocześnie” – nie tylko w Iranie i Libanie, ale także w innych punktach zapalnych regionu. Taka retoryka nie pozostawia złudzeń: w ocenie izraelskiego dowództwa to już nie seria odizolowanych incydentów, lecz szeroko zakrojona konfrontacja z osią Teheran–Bejrut.

Iskrą, która doprowadziła do obecnej eskalacji, był – jak twierdzą izraelskie władze – ostrzał rakietowy przeprowadzony przez wspierany przez Iran Hezbollah. „Hezbollah otworzył ogień wczoraj wieczorem. Wiedzieli dokładnie, co robią. Ostrzegaliśmy ich i zapłacą wysoką cenę” – podkreślił Defrin.

W nocy z niedzieli na poniedziałek izraelska armia ogłosiła rozpoczęcie uderzeń na cele Hezbollahu w Libanie. Ataki objęły m.in. południowe przedmieścia Bejrutu – obszar uznawany za bastion tej organizacji. Wcześniej Siły Obronne Izraela informowały o operacji wymierzonej w „wysokiego rangą terrorystę” w stolicy Libanu.

Saudyjski portal Al Hadath podał, że w wyniku izraelskich nalotów miał zginąć Mohammad Raad, szef frakcji parlamentarnej Hezbollahu. Informacje te nie zostały jednak oficjalnie potwierdzone przez samą organizację.

Równolegle izraelska armia wzmocniła swoje siły przy granicy z Libanem. Jak zaznaczył rzecznik wojskowy, podpułkownik Nadaw Szoszani, obecnie nie ma planów inwazji lądowej na terytorium sąsiada. To ważny sygnał – przynajmniej na tym etapie konfliktu Izrael ogranicza się do operacji powietrznych i demonstracji gotowości.

Wzmocnienie obecności przy granicy to jednak wyraźne ostrzeżenie: sytuacja może zmienić się w każdej chwili, jeśli ostrzał z terytorium Libanu będzie kontynuowany.

Równocześnie działania Izraela wykraczają daleko poza libański front. W sobotę Izrael, we współpracy ze Stanami Zjednoczonymi, rozpoczął ataki na cele w Iranie. Według przekazanych informacji w ich wyniku zginął m.in. najwyższy przywódca Iranu, Ali Chamenei. Jeśli doniesienia te się potwierdzą, będzie to wydarzenie bez precedensu – cios w sam rdzeń irańskiego establishmentu władzy.

Z perspektywy Tel Awiwu to element szerszej strategii: osłabienia struktur, które – zdaniem Izraela – koordynują i finansują działania wrogich ugrupowań w regionie. Z perspektywy Teheranu i jego sojuszników – akt otwartej wojny.

Obecna eskalacja pokazuje, jak cienka jest granica między „ograniczoną operacją odwetową” a konfliktem obejmującym kilka państw jednocześnie. Izrael wysyła czytelny komunikat, że jest gotów działać równolegle na kilku kierunkach. Hezbollah i Iran z kolei od lat budują narrację o wspólnym froncie przeciwko państwu żydowskiemu.

W tej układance każdy kolejny atak niesie ryzyko niekontrolowanej spirali odwetu. A gdy w grę wchodzą setki samolotów, stolice państw i najwyżsi rangą przywódcy – stawką przestaje być już tylko lokalna przewaga militarna. Stawką staje się stabilność całego regionu.