Wanda Półtawska - niezłomna obrończyni życia i godności człowieka

Doświadczywszy okrucieństwa wojny, Wanda Półtawska odkryła powołanie, by służyć życiu i promować bezcenną wartość każdego ludzkiego istnienia, promować Ewangelię życia. Niestrudzenie ukazywała prawdę o godności człowieka - powiedział w środę PAP prymas Polski abp Wojciech Polak.

Wanda Półtawska – współpracowniczka i przyjaciółka Jana Pawła II, lekarz psychiatra, była więźniarka niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Ravensbrück - zmarła w nocy w swoim domu w Krakowie. 2 listopada skończyłaby 102 lata.

Prymas Polski podkreślił, że życie i oddana praca zmarłej profesor Wandy Półtawskiej wywarły wielki wpływ na Kościół w Polsce.

"Doświadczywszy tragedii i okrucieństwa wojny, odkryła powołanie, by służyć życiu i promować bezcenną wartość każdego ludzkiego istnienia, by promować Ewangelię życia. Niestrudzenie broniła życia i ukazywała prawdę o godności człowieka m.in. przez lata pracy uniwersyteckiej w Krakowie, jak i w licznych papieskich gremiach, a także biorąc udział w prelekcjach i spotkaniach" - przypomniał.

Abp Polak wyraził wdzięczność za wieloletnią przyjaźń Wandy Półtawskiej ze św. Janem Pawłem II, dzięki której "po śmierci papieża Polaka jego nauczanie było nie tylko pielęgnowane, ale dzięki świadectwu pani profesor - przypominane i propagowane".

Prymas przypomniał, że ostatni raz miał okazję spotkać się z Wandą Półtawską 5 kwietnia 2023 roku, podczas jej wizyty w Gnieźnie. "Była to okazja do ponownego wsłuchania się w niezwykłe przesłanie, którym chciała dzielić się ze światem pomimo swego wieku i ulatujących już sił. Jestem wdzięczny Panu Bogu za możliwość osobistego poznania pani profesor oraz za wszelkie dobro, którego przez ponad wiek jej życia mogliśmy doświadczać" - podkreślił.

Wanda Wiktoria Wojtasik przyszła na świat 2 listopada 1921 r. w Lublinie. Po wybuchu II wojny światowej zaangażowała się w działalność konspiracyjną. 17 lutego 1941 r. została aresztowana i osadzona w obozie koncentracyjnym Ravensbrück, gdzie przebywała do 7 maja 1945 r.

Po wojnie studiowała medycynę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie też uzyskała doktorat z psychiatrii. Tam poznała swojego męża Andrzeja Półtawskiego, filozofa, z którym miała cztery córki.

Nie wiadomo, kiedy po raz pierwszy spotkała się z Karolem Wojtyłą. Autor jej biografii Tomasz Krzyżak przypuszcza, że stało się to w 1953 r., kiedy Półtawska poszła do spowiedzi do Wojtyły. Z czasem zaczęła odgrywać coraz większą rolę w Kościele krakowskim, stopniowo zwiększała się też rola, jaką odgrywała w Watykanie jako osoba, która ma bezpośredni dostęp do Jana Pawła II.

Półtawska była wykładowczynią na Wydziale Teologicznym UJ (dziś Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie). Zorganizowała też i kierowała Instytutem Teologii Rodziny przy tej uczelni. Wykładała także w Instytucie Studiów nad Małżeństwem i Rodziną im. Jana Pawła II przy Papieskim Uniwersytecie Laterańskim w Rzymie.

Pracowała w poradni wychowawczo-leczniczej przy Katedrze Psychologii UJ. Prowadziła też badania ofiar obozu Auschwitz – tzw. dzieci oświęcimskich. Jest autorką publikacji poświęconych m.in. psychiatrii i o tematyce katolickiej.

W uznaniu zasług dla Rzeczypospolitej Polskiej, za propagowanie wartości i znaczenia rodziny, Wanda Półtawska otrzymała w kwietniu 2016 r. Order Orła Białego.

red./PAP(Iwona Żurek)