Kolejna śródmiejska kamienica w rejestrze zabytków

Wpisałem do rejestru zabytków nieruchomych województwa mazowieckiego kamienicę wraz z terenem przy ul. Emilii Plater 30 - poinformował wojewódzki konserwator zabytków prof. Jakub Lewicki.

Wyjaśnił, że kamienica wraz z oficynami stanowi cenny przykład zabudowy kamienicznej charakterystycznej dla Warszawy z okresu końca XIX w.

"Wartość artystyczna jest wyrażona poprzez niezwykle bogate opracowanie artystyczne klatki kamienicy unikatowych neorokokowych drzwi oraz portali z motywami liści oraz chimerycznych istot będących hybrydą sfinksów oraz liści akantu. Ponadto na uwagę zasługuje oprawa architektoniczna przejazdu bramnego" - przekazał mazowiecki wojewódzki konserwator zabytków.

W ocenie MWKZ nośnikiem wartości historycznych jest również teren, na którym stoi kamienica oraz sam dziedziniec — funkcjonalnie i widokowo powiązany z budynkiem.

Ulicę Leopoldyny, obecnie Emilii Plater, wytyczono około 1872 r. W 1897 r. na podstawie planu Lindleya można przyjąć, że posesja była w całości zabudowana.

Inwestorem prawdopodobnie był Symcha Kornblum. Nie jest znany autor projektu architektonicznego kamienicy. Mógł to być Aleksander Woyde, który zaprojektował kamienice na ul. Emilii Plater lub architekt Wąsowicz, autor sąsiedniej kamienicy o analogicznej kompozycji fasady.

Podczas II wojny światowej kamienica była wielokrotnie ostrzeliwana. W latach 50. XX wieku dokonano niezbędnych napraw. Remont generalny obiektu przeprowadzono w latach 1966-1971 Około 1977 r. wykonano zewnętrzne zejście do kotłowni przy oficynie południowej. Od lat 90. XX w. następuje stopniowa wymiana stolarki okiennej na nową, wykonaną z PVC.(PAP)

autorka: Marta Stańczyk