Kibice i bliscy żegnają Jacka Magierę. Dziś pogrzeb w Warszawie

Warszawa przygotowuje się na chwilę ciszy i refleksji. W czwartek o godzinie 12 w Katedrze Polowej Wojska Polskiego przy ulicy Długiej rozpocznie się msza żałobna, która otworzy uroczystości pogrzebowe jednego z najbardziej cenionych ludzi polskiego futbolu ostatnich dekad. Po nabożeństwie ciało Jacka Magiery zostanie złożone na Cmentarz Wojskowy na Powązkach — miejscu spoczynku wielu wybitnych postaci życia publicznego.

Jego nagła śmierć wstrząsnęła środowiskiem sportowym. Magiera zasłabł podczas porannego treningu biegowego. Pomimo natychmiastowej pomocy, reanimacji i przewiezienia do szpitala we Wrocławiu, lekarzom nie udało się go uratować. Miał zaledwie 49 lat.

Historia Magiery zaczęła się w Częstochowie, gdzie urodził się 1 stycznia 1977 roku i stawiał pierwsze piłkarskie kroki w Rakowie Częstochowa. Debiut w ekstraklasie zaliczył jeszcze jako nastolatek, w marcu 1995 roku. Już wtedy było widać, że łączy sportowy talent z czymś więcej — ambicją i ciekawością świata.

Nieprzypadkowo równolegle studiował historię, a jego praca magisterska dotyczyła symboliki klubów piłkarskich. Ta intelektualna strona wyróżniała go przez całą karierę.

Najważniejszy rozdział piłkarskiej przygody napisał jednak w Legii Warszawa, gdzie przez dziewięć lat był ważną postacią drużyny. Zdobył Puchar Polski, Superpuchar i sięgnął po wicemistrzostwo kraju. Później reprezentował także m.in. Widzew Łódź i Cracovia.

Po zakończeniu kariery naturalnie przeszedł do roli trenera. Zaczynał jako asystent Jana Urbana, by z czasem samodzielnie prowadzić Legię, pracować w młodzieżowych reprezentacjach Polski i osiągnąć sukces ze Śląskiem Wrocław, z którym zdobył wicemistrzostwo kraju. W ostatnim czasie był częścią sztabu pierwszej reprezentacji.

W świecie sportu, gdzie emocje często biorą górę nad spokojem, Magiera wyróżniał się klasą. Był otwarty, rzeczowy i zawsze przygotowany. Dziennikarze cenili go za kulturę rozmowy, kibice — za autentyczność.

— To ogromna tragedia — mówił Bogusław Kaczmarek. — Odszedł człowiek pełen planów, zarówno rodzinnych, jak i zawodowych. Widziałem w nim przyszłego selekcjonera reprezentacji Polski.

Te słowa dobrze oddają skalę straty — nie tylko sportowej, ale przede wszystkim ludzkiej.

Od chwili śmierci Magiery polskie stadiony pogrążyły się w zadumie. Mecze na szczeblu centralnym poprzedza minuta ciszy — krótki, ale wymowny gest.

Szczególnie poruszające sceny rozegrały się przy Łazienkowskiej. Kibice Legii przygotowali oprawę z wizerunkiem swojego byłego zawodnika i trenera, a płonące race ułożyły się w inicjały „JM”. To był hołd pełen emocji — prosty, ale szczery.

Pamięć o Magierze pielęgnowana będzie także w jego rodzinnym mieście. Stowarzyszenie Kibiców „Wieczny Raków” zaproponowało, by jego imieniem nazwać wiadukt powstający w pobliżu przyszłego stadionu w Częstochowie.

Zgodnie z wolą rodziny, czwartkowa msza odbędzie się bez udziału mediów. To ma być moment skupienia — nie spektakl, lecz pożegnanie człowieka, który dla wielu był kimś więcej niż tylko trenerem czy piłkarzem.