Tłumy na Starych Powązkach. Warszawa pożegnała prof. Adama Strzembosza.

23/10/2025 06:05

Prof. Adam Strzembosz, prawnik, opozycjonista z czasów PRL, sędzia i symbol walki o praworządność, został w środę pochowany na Starych Powązkach w Warszawie. W ostatniej drodze towarzyszyli mu bliscy, przyjaciele, współpracownicy oraz przedstawiciele państwa. Zmarł 10 października, w wieku 95 lat.

Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się mszą w Konkatedrze Matki Bożej Zwycięskiej. Po południu urna z prochami profesora spoczęła w grobie rodzinnym na Starych Powązkach. Zgodnie z wolą rodziny ceremonia miała charakter prywatny – bez państwowego ceremoniału. Najbliżsi poprosili, by zamiast kwiatów wesprzeć Interwencyjny Ośrodek Preadopcyjny w Otwocku, prowadzony przez Fundację Rodzin Adopcyjnych.

W pogrzebie uczestniczyły setki osób – rodzina, dawni współpracownicy i przedstawiciele świata prawa. Wśród obecnych byli m.in. Aleksander Hall, były minister w rządzie Tadeusza Mazowieckiego, oraz Adam Bodnar, były minister sprawiedliwości. Obecny szef resortu, Waldemar Żurek, napisał na platformie X, że prof. Strzembosz był dla niego „uosobieniem kompromisu, który pozwolił budować demokratyczne państwo po 1989 roku”.

Reklama

– Właśnie pożegnaliśmy prof. Adama Strzembosza – legendę polskiego sądownictwa. To człowiek, który miał niezmienne poglądy etyczne i moralne. Choć ciężko doświadczony przez komunę, był kimś, kto chciał zakopać wszystkie podziały i wierzył, że w Polsce nie może być już wojny polsko-polskiej – podkreślił minister Żurek.

Życie w służbie prawa i wolności

Adam Strzembosz urodził się 11 września 1930 roku w Warszawie. Po maturze studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim i Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując w 1953 r. tytuł magistra prawa międzynarodowego. W kolejnych latach związał się z Polską Akademią Nauk, gdzie obronił doktorat, a następnie habilitację z kryminologii. Badał przestępczość nieletnich i problemy odpowiedzialności karnej.

Reklama

Równolegle rozwijał karierę sędziowską. Pracował w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie, a po 1980 r. aktywnie włączył się w działalność „Solidarności”. Po wprowadzeniu stanu wojennego został pozbawiony stanowisk i represjonowany. Wtedy związał się z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim, gdzie kierował Katedrą Prawa Karnego i wychował pokolenia prawników.

W 1989 roku współprzewodniczył zespołowi ds. prawa i sądów przy Okrągłym Stole, współtworząc fundamenty nowego ustroju. Wkrótce został wiceministrem sprawiedliwości, a potem pierwszym prezesem Sądu Najwyższego i przewodniczącym Trybunału Stanu. Jako szef Krajowej Rady Sądownictwa (1994–1998) walczył o odbudowę autorytetu sądów i etyczne samooczyszczenie środowiska po latach PRL.

Reklama

Po przejściu w stan spoczynku powrócił do pracy naukowej na KUL. W 2000 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Do końca życia był głosem sumienia polskiego wymiaru sprawiedliwości – przestrzegał przed odchodzeniem od zasad państwa prawa i apelował o zachowanie niezależności sądów.

Za zasługi został odznaczony Orderem Orła Białego i Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

Prof. Adam Strzembosz pozostanie w pamięci jako sędzia z zasadami, uczony z misją i człowiek pojednania, który wierzył, że prawo ma służyć nie władzy, lecz człowiekowi.

Reklama

red./PAP

Źródło i opracowanie własne

Barbara Mikulska Portal wawa.info