Płock: to był wieczór, którego nie da się powtórzyć

Dwoma koncertami zatytułowanymi „Muzyka teatralna minionego pięćdziesięciolecia” Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Płocku w miniony weekend uroczyście zakończył obchody swojego 50-lecia. Muzyczne spektakle, które odbyły się w sobotę 10 stycznia, były finałem jubileuszowego roku i symbolicznym podsumowaniem pół wieku działalności płockiej sceny.

Na scenie wystąpili aktorzy Teatru Dramatycznego oraz Płocka Orkiestra Symfoniczna im. Witolda Lutosławskiego, tworząc wielowymiarową opowieść o historii teatru – jego twórcach, emocjach i artystycznych poszukiwaniach. Koncerty miały formę teatralno-muzycznego spektaklu, w którym znane tematy i piosenki przeplatały się z fragmentami dramaturgii oraz scenicznymi skeczami.

W programie znalazły się evergreeny muzyczne z pięciu dekad repertuaru płockiej sceny – utwory, które na przestrzeni lat przekraczały granice pokoleń i stylistyk. Łącznie zaprezentowano muzykę z 28 przedstawień, od klasycznych realizacji z lat 80., po spektakle z ostatniego sezonu.

Publiczność usłyszała m.in. fragmenty z legendarnych inscenizacji „Mistrza i Małgorzaty” Michaiła Bułhakowa w reżyserii Andrzeja Marii Marczewskiego z muzyką Tadeusza Woźniaka (1981) oraz „Brata naszego Boga” Karola Wojtyły, również w reżyserii Marczewskiego, z muzyką Marka Bilińskiego i Wojciecha Trzcińskiego (1982). W programie znalazły się też utwory z późniejszych realizacji, takich jak „Dulska” Gabrieli Zapolskiej w reżyserii Adama Hanuszkiewicza z muzyką Andrzeja Żylisa (1996) czy spektakl „I znów jestem w Płocku” poświęcony Władysławowi Broniewskiemu (1997).

Silnie wybrzmiała również współczesność teatru – zabrzmiały kompozycje Marka Zalewskiego z „Lekkoducha” Jerzego Szaniawskiego (premiera 2023) oraz muzyka Krzysztofa Misiaka do „Udręki życia” Hanocha Levina, jednego z najgłośniejszych tytułów ostatniego sezonu.

Wszystkie utwory wykonano w nowych aranżacjach autorstwa Piotra Wrombla, pianisty i kompozytora, a orkiestrę poprowadziła dyrygentka Elżbieta Tomala-Nocuń. Całość stworzyła spójną muzyczną narrację o półwieczu teatru – jego estetyce, przemianach i artystycznej pamięci.

Finałowe koncerty zamknęły jubileusz, który trwał przez cały 2025 rok. Obchody rozpoczęły się 12 stycznia uroczystą galą z udziałem zespołu teatru oraz Zespołu Pieśni i Tańca „Wisła”. W ciągu roku odbywały się specjalne spektakle, sesja naukowa, happeningi oraz odsłonięcie jubileuszowego muralu na jednym z płockich wieżowców.

Teatr Dramatyczny w Płocku został oficjalnie otwarty 12 stycznia 1975 roku premierą „Krakowiaków i górali” Wojciecha Bogusławskiego w reżyserii Jana Skotnickiego – pierwszego dyrektora i współzałożyciela sceny. Rodzicami chrzestnymi teatru byli wybitni aktorzy Ryszarda Hanin i Tadeusz Łomnicki. W 1980 roku teatr otrzymał imię swojego patrona, Jerzego Szaniawskiego.

Przez pół wieku działalności na płockiej scenie odbyło się blisko 390 premier, a dziś teatr dysponuje trzema scenami, zapleczem technicznym i artystycznym oraz nowoczesną infrastrukturą, w pełni dostosowaną do potrzeb widzów.

Miniony weekend był więc nie tylko zwieńczeniem jubileuszowego roku, ale także symbolicznym mostem między przeszłością a przyszłością jednej z najważniejszych instytucji kultury na Mazowszu.

red./PAP