Naturalne SPA włoskiej wyspy Ischia

Ischia jest największą włoską wyspą w Zatoce Neapolitańskiej w regionie Kampania i sąsiadką malowniczej Capri. Liczy ok. 45 km², a od lądu dzieli ją zaledwie 10 km. Z Neapolu można na nią dotrzeć promem z miejskiego portu, a rejs trwa ponad godzinę . Nie bez powodu nosi miano największego włoskiego SPA, bowiem może pochwalić się ponad 100 naturalnymi termami z leczącą wszelkie schorzenia wodą. Włosi nazywają Ischię Zieloną Wyspą (Isola Verde), co w pełni oddaje jej magiczny i niepowtarzalny charakter.

Górskie zbocza czy oliwne gaje są bowiem zielone przez cały rok. Najpiękniejsza jest jednak Ischia w okresie letnim, kiedy od pomarańczy, hibiskusów, cytryn, oliwek czy oleandrów zmienia się w przeplatany skalnymi formacjami kolorowy kobierzec. Mówi się też, że Ischia jest podwodnym, aktywnym wulkanem, a termy, które rozsławiają ten zakątek na całym świecie, w pełni potwierdzają to stwierdzenie.

Ischia wraz z wyspami Procidia, Nisida i Vivara tworzy archipelag Wysp Flegrejskich. Ma pochodzenie wulkaniczne i zlokalizowane są na niej radioaktywne źródła termalne. Na tej niewielkiej wyspie znajduje się ich ponad sto i aż 69 stanowisk z wyziewami wulkanicznymi, zwanymi fumarolami. Moc tych źródeł odkryli jeszcze starożytni Grecy, którzy w 709 roku p.n.e. osiedlili się na tej niezwykle urokliwej i leczniczej wyspie. Kąpiele w wodach termalnych traktowali jako wzmocnienie dla ciała i ducha, a gorące źródła były dla nich skutecznym lekiem na poniesione w walkach rany. Podobnie Rzymianie doceniali zdrowotną moc źródeł, przez co już w XIX wieku Ischia stała się słynnym kurortem turystycznym. Ponad tysiącletnia historia nierozerwalnie związana jest z jej właściwościami termalnymi i leczniczymi. Bez wątpienia głównym celem wszystkich turystów odwiedzających wulkaniczną wyspę jest odnowa biologiczna i najsłynniejsze parki termalne, takie jak Ogrody Posejdona czy magiczny Park Termalny Negombo. Ischia to także śródziemnomorska roślinność, zdrowa kuchnia ze świeżymi owocami morza i wyjątkowy klimat. To doskonałe miejsce na odpoczynek i regenerację sił, a w przerwie na krótkie zwiedzanie i rejsy wokół wyspy. 

Ischia nie jest małą wyspą. Aby poznać każdy jej zakątek, warto skorzystać z oferty wypożyczenia skutera, który na wyspie jest najpopularniejszym środkiem transportu. Polecam zwiedzić też malownicze okolice, otoczone skałami wybrzeża czy pozostałości po greckich i rzymskich budowlach.

Jednym z ciekawszych zabytków na wyspie jest Zamek Aragoński Castello Aragonese. Znajduje się na małej wysepce, połączonej z Ischią mostem Ponte Aragonese. Według legend w 474 roku p.n.e. Gelon tyran z Syrakuz zbudował tam pierwszą twierdzę, a na jej podwalinach postawiono w 1438 roku okazały zamek. Można podziwiać go z wielu miejsc wyspy, między innymi z plaży Spiaggia dei Pescatori, położonej na wschód od miasta Ischia. Naprzeciwko Zamku w Spiaggia di Cartaromana, znajduje się plaża nad aktywnym jeszcze wulkanicznie morzem. Tam można cieszyć się z gorących kąpieli nawet w okresie zimowym. Na uwagę zasługuje również XV-wieczna wieża Torre Guevara znajdująca się w pięknym ogrodzie w zatoce Cartaromana. Jest przykładem architektury neapolitańskiego renesansu i nazywana jest często Torre di Michelangelo. Według przekazów Michał Anioł spotykał się w tym miejscu ze swoją kochanką.

Kolejnym miejscem, którego nie można przeoczyć w czasie wędrówki po wyspie, jest malownicza miejscowość Forio. Warto zwiedzić w niej eklektyczny kościół del Soccorso, wznoszący się nad stromym morskim brzegiem. Jego architektura nosi ślady wpływów marokańskich, grecko-bizantyjskich oraz śródziemnomorskich. Biała fasada pokryta jest XVIII-wieczną majoliką przedstawiającą sceny pasji Chrystusa. Na uwagę zasługują w tym miejscu ogrody Giardini La Mortella, należące do angielskiego kompozytora, sir Wiliama Waltona. Ogrody te słyną nie tylko z unikatowej roślinności sprowadzanej z całego świata, ale przede wszystkim z koncertów i imprez kulturalnych organizowanych w sezonie letnim.

Kolejnym punktem zwiedzania może być wycieczka do źródeł termalnych w Casamicciola. Przy okazji warto też udać się do nieczynnego już krateru Fondo D´Oglio i Arso. Ostatni raz wulkany te wybuchły w 1301 roku, a lawa z krateru aż przez dwa miesiące lała się do morza. Do krateru prowadzi droga przez las piniowy, znajdujący się powyżej ogrodów termalnych Castiglione. Trasa nie jest trudna do pokonania, a malownicze widoki, jak i liczne stanowiska z fumarolami i wyziewami dodatkowo czynią ją bardziej atrakcyjną.

W przeciwieństwie do Capri, Ischia oferuje wiele miejsc do wypoczynku i sportów wodnych. Najbardziej oblegane plaże są w sierpniu, jednakże w czerwcu bądź we wrześniu na Ischii wciąż jest pięknie, a woda w morzu na tyle ciepła, że można w pełni korzystać z uroków plaż i to bez większego zgiełku. W Ischia Porto znajduje się długa, piaszczysta plaża, pełna skalistych zatok Spiaggia dei Pescatori. Rozciąga się od Porte wzdłuż Ponto do samej przystani z Zamkiem Aragońskim. Pomiędzy Porto i Ponte w dzielnicy Mandra, znajduje się przystań z taksówkami wodnymi, które zawiozą do jednej z cichych i mniej zatłoczonych zatok na plaży bądź zapewnią objazdową wycieczkę wokół wyspy.

Warto też zajrzeć na niewielką, ale urokliwą zaledwie 200-metrową piaszczysto – żwirową plażę La Spiaggia Degli Inglesi w Ischia Porto. La Spiaggia znajduje się na północnej stronie wyspy, ok. 800 m od portu i osłonięta jest od wiatru zielonymi wzgórzami. Jest idealnym miejscem na wypoczynek dla rodzin z dziećmi. Atrakcyjnym miejscem ze względu na naturalne źródła termalne polecam również Spiaggia Dei Bagnitteli w Casamicciola. Ta żwirowa plaża ze stromym skalnym zboczem wpada prosto do krystalicznego morza, a widoki z niej są niezwykle malownicze.

Podróż na Ischię jest podróżą do naturalnego rezerwatu SPA. Wyspa ta uwodziła przez długie stulecia najwybitniejszych artystów z całego świata. Była urzeczywistnieniem jednej z utopijnych “wysp szczęśliwych” znanych już w starożytności i pozostała do dzisiaj “laboratorium szczęścia”, które jest w stanie odkryć każdy z nas. Gwarantuje, że jest to miejsce, do którego chce się powracać.

Tekst: Anna Molęda - Kompolt