Odnowiona fasada kolejnej kamienicy na Starym Mieście

Zakończyły się prace przy kamienicy Klucznikowskiej przy Rynku Starego Miasta 21a. To już kolejna staromiejska kamienica, której elewacja została poddana remontowi dzięki dotacji miasta. Wspólnota mieszkaniowa otrzymała wsparcie finansowe w wysokości 159 tys. zł.

Na początku XVIII w. kamienicę połączono z sąsiednią (z charakterystycznym gotyckim portalem) i nadano im wspólną fasadę. W 1812 r. mieszkał w nich i zmarł Hugo Kołłątaj. Podczas remontu w 1928 r. przywrócono kamienicom pierwotny podział na dwie elewacje i odkryto kamienny portal główny z I poł. XVII w.

Powojenne zmiany

Po zniszczeniach wojennych zachowały się piwnice i fasada, jednak w czasie odbudowy zmieniono nieco jej wygląd. Zamiast bocznych drzwi wstawiono okna i zlikwidowano balkon na II piętrze. Na elewacji umieszczono wykonaną w 1953 r. płaskorzeźbę lwa trzymającego tarczę herbową, nawiązującą do płaskorzeźby znajdującej się na osi elewacji obu kamienic przed ich rozdzieleniem w 1928 r. Ściany wyższych kondygnacji pokryto sgraffitem o motywach geometrycznych i figuralnych z umieszczonym centralnie medalionem z głową Hugo Kołłątaja. Dekoracje wykonano według projektu Hanny i Jacka Żuławskich.

Konserwacja sgraffita

Oryginalna kompozycja sgraffita zachowała się do dziś. Podczas konserwacji osypującej się kompozycji, przeprowadzonej w latach 80. XX w., uzupełniono ubytki tynku i pomalowano dwubarwnie sgraffito w kolorach zbliżonych do oryginału. Podczas zeszłorocznego remontu konserwatorzy zdecydowali o zachowaniu tych wtórnych warstw malarskich, ponieważ są jedynymi warstwami świadczącymi o oryginalnej kompozycji.

Wysiłki konserwatorów zmierzały do przywrócenia przede wszystkim wartości estetycznej i ekspozycyjnej dzieła, a nie odtworzenia pierwotnej technologii jego wykonania. Pozostawiono jedynie surową, niepolichromowaną lewą krawędź sgraffita, jako świadectwo oryginalnej techniki.

Konserwacja portalu

Wiele pracy wymagała konserwacja i przywrócenie walorów estetycznych najcenniejszego elementu fasady – pochodzącego z I poł. XVII w. oryginalnego portalu wykonanego z piaskowca. Konserwacji poddano także pozostałe detale wykonane z tego kamienia - płaskorzeźbę lwa, obramienia okien oraz zniszczony przez wilgoć cokół budynku. Odnowiono także obite blachą drzwi wejściowe do kamienicy.



Źródło: UM Warszawa