Powstaje coraz więcej przedszkoli terapeutycznych

Coraz częściej możemy w naszej okolicy zauważyć terapeutyczne placówki edukacyjne. Wcześniej stawiano na integrację dzieci ze specjalnymi potrzebami z dziećmi zdrowymi. Obecnie widzimy zwrot w kierunku specjalistycznych ośrodków.

Dzieci ze zdiagnozowanym autyzmem przybywa. Rośnie też liczba tych w spektrum autyzmu i z zespołem Aspergera. Specjalnie dla takich dzieci powstają specjalistyczne przedszkola, które są w stanie odpowiedzieć na ich potrzeby.

Przedszkola lub bardziej kameralne punkty przedszkolne przyjmują również najmłodszych z zespołem Downa, niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym, z niepełnosprawnościami sprzężonymi i innymi całościowymi zaburzeniami rozwoju.

Dzięki większej kameralności, pedagodzy mogą bardziej efektywnie pracować z dziećmi. Grupy liczące 7 dzieci prowadzi tu dwóch nauczycieli.

Również rodzice mogą liczyć na wsparcie. Konsultacje, spotkania rodzinne czy warsztaty podnoszące kompetencje wychowawcze mogą okazać się dla nich dużą pomocą.

Dzieci mogą liczyć na rozmaite terapie: logopedyczną, psychologiczną, pedagogiczną, integracji sensorycznej, biofeedbacku czy hipoterapię, czyli terapeutyczny kontakt z koniem.

Absolwenci przedszkola mogą kontynuować naukę w szkołach specjalnych, gdzie otrzymają specjalnie dla nich skrojone indywidualne plany terapeutyczne. Szkoły dążą do celu, jakim jest możliwe jak największe usamodzielnienie się wychowanka i wypracowanie w nim umiejętności przydatnych do życia w społeczeństwie.

Co ważne, czesne w tego typu niepublicznych placówkach nie jest wysokie, wacha się w zależności od długości pobytu dziecka, od 300 do 600 zł.

Często oferowane są również grupy wsparcia dla rodziców, którzy również postawieni są przed dużymi wyzwaniami.

"Rodzice dzieci z niepełnosprawnością stoją przed poważnym wyzwaniem wychowania maluchów, które wykazują specyficzne trudności rozwojowe. Często czują się osamotnieni, pozbawieni wsparcia i fachowej pomocy. Muszą radzić sobie z codziennymi kłopotami, nie rozumieją do końca zachowań własnego dziecka.

Często narażeni są na negatywny odbiór społeczeństwa, pozostawieni z własnymi troskami i problemami, nieprzygotowani do radzenia sobie z trudnościami, wynikającymi z opieki i wychowania dziecka z niepełnosprawnością. Zdarza się też, że rodzice dzieci z niepełnosprawnością zastanawiają się, jak o dysfunkcji ich dziecka powiedzieć pozostałym dzieciom. Istotne jest zapewnienie podopiecznym właściwej edukacji i terapii, ale również bardzo ważne jest zadbania przez rodzica/opiekuna prawnego o siebie i swoje potrzeby " -czytamy stronie poradni działającej przy jednym z takich przedszkoli. Warto skorzystać z pomocy, jaką daje grupa wsparcia osób będących w podobnej sytuacji.

DK