Kiedy zmiana czasu z zimowego na letni?

W nocy z 29 na 30 marca znów stracimy godzinę snu. W teorii – zyskamy światło dzienne. W praktyce – większe ryzyko wypadków, spadek wydajności i rozregulowany zegar biologiczny. Zmiana czasu z zimowego na letni budzi coraz większe kontrowersje – i to nie tylko w Polsce.

Kiedy po raz kolejny – zgodnie z europejskim kalendarzem – przestawimy wskazówki z godziny 2:00 na 3:00, wielu z nas odczuje to bardziej niż tylko w poniedziałkowy poranek. Mimo że oficjalnie mamy cieszyć się dłuższymi wieczorami i oszczędzać prąd, eksperci nie mają złudzeń: zmiana czasu to spore wyzwanie dla organizmu i społeczeństwa.

Korzenie w wojnie i świetle lamp naftowych

Zmianę czasu jako pierwsi wprowadzili Niemcy podczas I wojny światowej, chcąc lepiej wykorzystywać światło dzienne i oszczędzać surowce. Pomysł miał też swoich wcześniejszych entuzjastów – jak Benjamin Franklin czy Brytyjczyk William Willett – ale dopiero wojna nadała mu realną moc sprawczą.

W Polsce zegarki zaczęliśmy przestawiać już w 1919 roku, z przerwami w latach 40. i 60., aż na stałe powrócono do tego zwyczaju w 1977 roku.

Kto korzysta? Pracownicy nocni

Jest jednak pewna grupa, która nie narzeka – pracownicy zmianowi. Pracując w nocy zmiany czasu z zimowego na letni, spędzą w pracy godzinę krócej, a zapłatę dostaną za pełne 8 godzin (z wyjątkiem dodatku za nocne godziny).

Jak przetrwać zmianę czasu bez zgrzytu?

Eksperci radzą, by przygotować się do zmiany z wyprzedzeniem – na przykład przestawiając codzienny rytm o kilka minut wcześniej każdego dnia, na tydzień przed przejściem na czas letni. Pomóc mogą także stałe pory posiłków, unikanie ekranów wieczorem i poranne spacery.