Ratowała Żydów, opatrywała rannych. „Dora” miała 104 lata

Zmarła Janina Różecka, ps. „Dora” – sanitariuszka Powstania Warszawskiego i Sprawiedliwa wśród Narodów Świata

W wieku 104 lat odeszła Janina Różecka, ps. „Dora” – uczestniczka Powstania Warszawskiego, sanitariuszka Armii Krajowej i Sprawiedliwa wśród Narodów Świata. O jej śmierci poinformowała Fundacja Nie Zapomnij o Nas, Powstańcach Warszawskich.

Janina Różecka urodziła się 6 stycznia 1922 roku w Stryju. Była córką Mieczysława Gutowskiego, oficera Wojska Polskiego, zamordowanego w 1940 roku w Starobielsku przez NKWD, oraz Leonii z domu Olsztyńskiej.

W 1942 roku wstąpiła do konspiracji. W czasie okupacji niemieckiej wraz z matką i siostrą Wandą ukrywała Żydów, cichociemnego oraz broń należącą do podziemia. Schronienie znajdowali w willi na warszawskim Żoliborzu przy ul. Felińskiego 6.

Podczas Powstania Warszawskiego przebywała na Żoliborzu. Służyła jako sanitariuszka w II Obwodzie Armii Krajowej w Zgrupowaniu „Żywiciel”, w zgrupowaniu „Żaglowiec”. W rozmowie z Archiwum Historii Mówionej Muzeum Powstania Warszawskiego wspominała swoją decyzję o wyborze roli w powstaniu:

„Zdecydowałam, że nie będę żadną łączniczką, bo tyle jest dziewcząt, a strzelać też nie będę, nie po to kończyłam medycynę. Nie skończyłam jeszcze, ale nie po to chodziłam na medycynę i miałam kursy w szpitalu u Dzieciątka Jezus. Zgłaszam się do szpitala”.

Po kapitulacji powstania opuściła Warszawę wraz z ludnością cywilną.

W 1988 roku, za ratowanie Żydów w czasie okupacji – w tym Ireny Palenker i Henryka Teichera – została wraz z siostrą Wandą Lesisz z domu Gutowską (ps. „Irena”) oraz matką Leonią Gutowską uhonorowana Medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”, przyznawanym przez Instytut Yad Vashem.

red./PAP